De Groene Os gebruikt cookies om zijn webshop persoonlijker en gebruiksvriendelijker te maken.   sluiten

Zoek naar product, orgaan of toepassing:

Kun je je dier beter wel of niet castreren?

De meeste honden, katten en hengsten worden in onze maatschappij gecastreerd. Dieren ‘laten helpen’ wordt soms aangedragen als de ultieme oplossing voor allerlei gedragsproblemen en als preventieve maatregel om ernstige aandoeningen te voorkomen. Toch is het zeker geen wondermiddel. Reden genoeg om een weloverwogen keuze te maken.

 

 

 

 

 

Het verschil tussen castreren en steriliseren

Het is zaak de juiste terminologie te gebruiken. Sterilisatie wordt bij mensen toegepast, maar bij dieren zeer zelden. Bij sterilisatie worden de zaadleiders of eileiders onderbroken. Hierbij blijft de geslachtshormoonhuishouding intact. Bij castratie wordt meer weefsel verwijderd: de testikels of eierstokken en/of baarmoeder worden verwijderd. Dit heeft natuurlijk grote invloed op de hormoonhuishouding en daarmee op de rest van het lichaam.


Er is een dierenoverschot

Een van de belangrijkste reden om een dier te castreren is om te voorkomen dat er nóg meer beestjes bijkomen. De asielen puilen uit van de katten, marktplaats staat vol met paarden en pony’s en er zijn veel te veel honden die nog een warm, liefdevol thuis zoeken. Sommige fokkers of stichtingen stellen het zelfs verplicht te castreren voordat je een dier kunt adopteren.

Een rekenvoorbeeld: 1 kater kan in 1 voorjaar met gemak 20 poezen bevruchten en zo’n 200 katten aan de populatie toevoegen die allemaal een huisje nodig hebben.
Mensen moeten hier dus hun verantwoordelijkheid in nemen.

Vanuit natuurgeneeskundig perspectief zijn er echter nog wel meer factoren om mee te nemen in de overweging om te castreren. Je ontneemt je dier nogal wat namelijk.


Waarom willen we dieren zo nodig laten ‘helpen’?

Mensen houden dieren om verschillende redenen, maar waarschijnlijk lees je dit artikel als je je dier als gezelschapsdier hebt. Meestal worden dieren nou eenmaal wat gezapiger bij de afwezigheid van een flinke dosis testosteron en andere geslachtshormonen en castratie kan daarbij helpen.

Castreren kan om verschillende redenen gedaan worden.

Katers en reuen

  • Verwekken niet per ongeluk nog meer nestjes.
  • Honden en katten zullen minder snel de hele buurt afzwerven op zoek naar partners (en dus ook minder snel aangereden worden of een ongeluk veroorzaken).
  • Gecastreerde katers worden statistisch ouder dan niet-gecastreerde soortgenoten.
  • Katers gaan minder sproeien.
  • Gecastreerde katers vechten minder vaak, er is dan ook minder risico op abcessen en door bloed overdraagbare virussen (kattenaids).

Poezen en teven

  • Geen ongewenste dracht.
  • Verminderde kans op melkkliertumoren.
  • Niet meer loops worden.
  • Minder kans op suikerziekte.
  • Geen schijndracht meer.

Paarden
Merries zijn de grote uitzondering: zij worden haast nooit gecastreerd of gesteriliseerd.
Bij hengsten daarentegen is het eerder regel dan uitzondering. De belangrijkste reden voor het ruinen van paarden is dat ze daarmee in de meeste gevallen een paardwaardig leven kunnen leven met sociaal contact.


Verhoogd risico op bepaalde aandoeningen bij niet castreren bij vrouwelijke dieren

Er zijn redelijk betrouwbare onderzoeken waaruit blijkt dat er na castratie minder risico is op een aantal gevaarlijke aandoeningen. Zeker bij teven en poezen neemt het risico op melkkliertumoren en baarmoederontsteking af als ze gecastreerd worden. Overigens lijken deze aandoeningen meer voor te komen bij dieren die intact zijn, maar geen nestjes krijgen.

Risico van castratie

Tot nu toe lijkt castratie een fantastische oplossing. Toch kleven er ook nadelen en risico’s aan:

  • Er zijn altijd risico’s verbonden aan narcose en operaties (zoals infecties of nabloedingen). Gelukkig zijn complicaties zeldzaam.
  • Geholpen’ dieren hebben veel meer de neiging om dik te worden. Met alle risico’s van dien.
  • Vooral bij katers kan er meer risico zijn op de vorming van blaasstenen.
  • Verhoogd risico op urine-incontinentie (vooral bij poezen en teven).
  • De vachtkwaliteit gaat vaak achteruit: kale plekken, moeilijk te onderhouden vachtstructuur of eindeloos verharen.

Castratie heeft grote gevolgen voor het lichaam

We willen dus graag de voordelen van zo’n grote verandering in het lichaam, maar we moeten ons ook realiseren dat er grote nadelen aan zitten. Wees je ervan bewust dat je een behoorlijke inbreuk doet op de eigenheid van een dier. Dit gaat vooral op als er wordt besloten om op jonge leeftijd te castreren.

Verandering van gedrag
Juist die verandering van gedrag, waardoor het dier makkelijker wordt, willen we graag. Maar geslachtshormonen doen meer dan alleen zorgen voor nageslacht. Onder invloed van geslachtshormonen worden dieren volwassen. Ook de groei staat onder invloed van hormonen. Als hier te vroeg wordt ingegrepen kunnen er grofweg twee problemen ontstaan: vooral bij mannelijke dieren duurt het langer voordat de groeischijven dichtgaan en het dier dus groter wordt en slungeliger uitgroeit.

Testosteron heeft natuurlijk ook een spieropbouwende werking, dus vaak gaat dit groter groeien ook nog eens gepaard met minder spieropbouw. Daarnaast is de ontwikkeling onder invloed van hormonen (het puberen) belangrijk voor het ontwikkelen van zelfverzekerdheid. Een macho die stevig in z’n schoenen staat, kan misschien zonder negatief effect op het gedrag gecastreerd worden, maar een toch al onzeker dier kan te instabiel worden door een castratie.

Castratie bij gedragsproblemen bij honden
Dat castratie gedragsproblemen oplost is een grote hardnekkige en schadelijke fabel. Juist omdat onzekerheid kan toenemen door minder geslachtshormonen, kunnen veel vormen van agressie juist verergeren.
Het tot ontwikkeling laten komen van een hond voordat je tot castratie overgaat kan bijdragen aan het krijgen van een stabiel, zelfverzekerd dier. En over het algemeen hebben deze honden het niet nodig om agressief te reageren.
Agressie die zijn oorsprong vindt in angst of onzekerheid moet zeker niet alleen met castratie worden aangepakt. Veel beter is het om een gedragstherapeut en dierenarts samen in te schakelen en te werken aan een brede oplossing om de gedragsproblemen te verminderen.

Is chemisch castreren of ‘de pil’ een oplossing?
Chemische castratie kan een uitkomst zijn als castratie wordt overwogen om medische (zoals terugkomende voorhuidontsteking) of gedragsredenen. Een tijdelijke castratie  kan dan duidelijkheid bieden of een definitieve castratie gaat bijdragen aan het oplossen van het probleem.

De bijwerkingen van de zogenaamde ‘poezen-pil’ zijn niet mis: zwelling van de melkklieren, suikerziekte, melkkliertumoren en baarmoederontsteking komen voor. Hormonale anticonceptie voor vrouwelijke dieren is in de meeste gevallen niet aan te raden.

Mensenwelzijn vs. dierenwelzijn

Dieren en hun gezinnen zijn allemaal individuen dus is een algemeen advies eigenlijk niet te geven.

De beslissing moet gemaakt worden door het individu, de omgeving en de persoonlijke omstandigheden allemaal in overweging te nemen.
Als niet castreren betekent dat het dier grotendeels alleen moet leven zonder contact met soortgenoten of de omstandigheden zo zijn dat het een stressvol geregel wordt om je dieren te kunnen houden, kan het de beste keus zijn om te castreren.
Als de omstandigheden het toelaten om je dier een dierwaardig leven te bieden, kan het zeker de beste keus zijn niet te castreren. Niet ingrijpen is nou eenmaal het meest natuurlijk.
Als het kan en je kunt de verantwoordelijkheid aan, is het wel aan te raden dieren wat meer te laten ‘rijpen’ en volwassen te laten worden voordat je tot castratie overgaat.

Soms lijkt het of een keuze gemaakt wordt omdat deze voor de mens zo lekker gemakkelijk is. De vraag is of dit erg is. Als dit gemak het dier schade doet natuurlijk wel. Maar niet castreren en vervolgens heel veel stress hebben van je dier, is ook voor je gezelschapsdier waarschijnlijk niet de beste optie.

Deze informatie is uitsluitend bedoeld voor educatieve doeleinden en vervangt niet het advies van een dierenarts.

Heb je vragen over onze producten of de toepassing ervan? Neem dan contact met ons op.
Ons team van natuurgeneeskundig therapeuten adviseert je graag.

14 reacties

  1. E. Galesloot schreef:

    Bij goede Stichtingen zoals http://www.animalinneed.nl waar je buitenlandse honden kunt adopteren, worden ze gelukkig standaard ‘geholpen’ voordat men kan adopteren, weet ik uit eigen ervaring.
    Het stikt in het buitenland van de zwerfhonden en zielige gevallen.

    • Melody Cool schreef:

      Bedankt voor je reactie!
      De stichting waar mijn hond vandaan komt (Greyhounds in Nood) doet dat inderdaad ook. Fijn om in het grotere plaatje de problemen aan te pakken, maar ik zou soms willen dat ze (in ieder geval bij mijn hond) iets langer hadden gewacht of dat ik zelf in Nederland een moment had kunnen kiezen.

  2. L.vd Velden schreef:

    Mijn oudste laten castreren rond zn 2e..had veel last van een “druiper” , daarna niet meer en had maar 1 bal ingedaald. Mn jongste reu, nu 4. Chemische castratiechip , rent niet meer hoopvol naar iedere hond om te zien of hij een loopse teef scoren kan mijlen verder op. Toch valt hij af en wordt over het geheel wat rustiger. Zelfs ook kruiden gebruikt voor hem, om zn drive te verminderen. Voor hem is castreren de beste en veiligste optie…

    • Melody Cool schreef:

      Bedankt voor je reactie Linda!
      Reuen kunnen er inderdaad een stuk rustiger van worden.
      Naar mijn persoonlijke mening kunnen kruiden inderdaad nooit zo sterk werken als een castratie. Kruiden zijn er om de zaken meer in balans te brengen en kunnen niet iets tegen natuurlijks bewerkstelligen. Daarmee wil ik niet zeggen dat het een slechte keus is hoor, zo te horen was het 2x een bewuste en goede afweging!

  3. Irene Henkes schreef:

    Hi!

    Dat het niet handig is om onzekere dieren te castreren is niet altijd waar. Ik heb een reu die redelijk autistisch is en behoorlijk onzeker. Met name dat gedoe met die hormonen kon hij helemaal niets mee en werd daar nog onzekerder van. Hij werd vorig jaar in het bos belaagd door een grotere, eveneens intacte reu. Toen mijn reu doorkreeg dat hij met behulp van zijn grote vriendin van tig kilo zwaarder, alles geritseld kon krijgen, heb ik hem snel laten castreren.
    Hij is nu een jaar later en nu ca. 3,5 jr oud, een hele rustige, stabiele, goed luisterende hond (itt zijn grote vriendin). Als er onraad is, gaat hij er nu vol op af. Maar laat zich dan nog steeds terugroepen.

    Kortom, hij is er super op vooruit gegaan!

  4. Kim Kneppel schreef:

    Hallo Melody,

    Ik zit in het wel/niet castreer dilemma met onze ruwharige teckel van 2.5 jaar. Guus is een lieve rustige teckel die uit enthousiasme als er bezoek is plasjes doet. In karakter is hij verder redelijk stabiel totdat hij buiten honden ziet die hem niet aanstaan zoals zwart, harig en groot

  5. Melody Cool schreef:

    Bedankt voor je reactie, Kim!
    Heb je het plassen bij bezoek en het uitvallen(?) naar honden al op een andere manier aangepakt?
    Zoals in dit
    https://www.moniquebladder.nl/castratie-reu/
    en dit
    https://www.moniquebladder.nl/castratie-beinvloedt-sociaal-gedrag/
    artikel blijkt is castratie alleen niet zaligmakend voor veel problemen.
    Zo kan plassen bij bezoek komen door opwinding en nervositeit. Ik zou dus eerst kijken of gedragsbegeleiding iets kan betekenen. Eventueel kunnen kruiden ondersteunend helpen. Afhankelijk van de aard van de problemen zou je kunnen denken aan iets rustgevends.

    Met vriendelijke groet,
    Melody

  6. Linda schreef:

    In eerste instantie toen ik me pup kreeg dacht ik als die oud genoeg is ga ik hem laten helpen maar nu is die bijna 1,5 snapt niet dat die er meer mee kan als ook plassen is niet dominant eerder een watje (Amerikaanse stafford) heb het er ook met de dierenarts over gehad want vond het ook een hoop geld de dierenarts zij ook het is niet egt nodig mocht die ooit nog de behoeften krijgen om wel te gaan rijden dan heb ik een potje met geld achter de hand waar ik iedere maand een bepaald bedrag in doe we hebben hier ook 3 katers en een poes die zijn wel allemaal geholpen aangezien ze ook buiten komen alleen dat minder vechten is hier helaas niet aan de orde een kater denkt dat zijn tuin van hem is en vreemde katten mogen er niet eens naar kijken

  7. Kelly schreef:

    Hallo,
    Wij hebben een Labrador reu van 2 jaar oud. Nog steeds twijfelen we of we hem moeten laten castreren, omdat hij soms last heeft van een voorhuidontsteking en extreem (heel extreem) druk is wanneer er andere honden in de buurt zijn (te speels, te enthousiast, maar absoluut nooit agressief of bovenop een teefje willen zitten). We willen toch nog niet meteen om deze redenen over gaan op castratie, want dat is onomkeerbaar en of een chemische castratie dezelfde resultaten biedt, is ons onduidelijk.
    Verder is de situatie zo eigenlijk prima. Het zijn 2 kleine ongemakken en we zijn bang dat we na de castratie niet meer dezelfde hond terugkrijgen. Het is tenslotte een Labrador, dus een beetje energie en enthousiasme mag erin zitten 🙂 Dus voorlopig gewoon natuurlijk hond kunnen zijn.

  8. Melody Cool schreef:

    Beste Kelly,

    Bedankt voor je reactie! Het blijft inderdaad best een lastige keuze.
    Ik verwacht dat de gevoeligheid voor voorhuidontsteking wel zal verminderen. Kruiden kunnen hier ook bij ondersteunen, je kunt het beste mailen naar info@degroeneos.nl voor meer informatie. Ik betwijfel of het drukke gedrag afneemt. Honden kunnen wel rustiger worden na een castratie, maar de vraag is of je dat wilt inderdaad. Een 2 jarige hond hoort speels te zijn en dit type honden kunnen hierin best een plaat voor hun kop hebben 🙂 Labradors kunnen als ze ouder zijn de neiging hebben tot zwaarlijvigheid en wat traag worden, wellicht dat je dan blij bent met wat meer energie!
    Een chemische castratie geeft over het algemeen wel goede indicatie, maar dit kun je verder bespreken met de dierenarts als je het serieus overweegt.

    Met vriendelijke groet,
    Melody

  9. Chris schreef:

    Wij kregen onze foxterrier toen hij 1 jaar oud was en zagen geen aanleiding om hem te laten helpen. Wisten op dat moment niet veel van dit onderwerp, maar de hond is levendig, gezellig en sociaal, we ondervonden geen problemen.
    We nemen hem altijd mee op vakantie dus hij hoeft ook niet naar een kennel.
    Op straat loopt hij aangelijnd dus gaat er niet vandoor als er een teefjes in de buurt loops zijn.
    Mijn vorige honden waren teefjes en als die loops waren had ik echt mijn handen vol om ze niet te laten ontsnappen.

  10. saskia van breugel brands schreef:

    hallo o gelukkig ben ik niet de enige die over castratie zit te dubben, we hebben een langharige stoere tackel van 1.5 wat een vrijbuiter. wat een energie . trekt me bij uitspatting graag onderste boven..dat hoort er allemaal bij. echter dat likken aan lantaren palen overal op af rennen , voor een mooie dame gaat hij door t lint , ja welke gezonde vent niet .. echter zie ik ook dat hij soms zijn eigen gedrag inde weg zit.. we nemen hem altijd mee, dat mond nogwel eens uit op aanvaringen met andere heren ,, dus vandaar onze afweging, je beslist immers toch maar over het compleet zijn vanje hond. en we gunnen hem de wereld, god wat zou ik graag overleggen met hem, vandaar dat we voorals nog hem eerst uitlaten groeien. en maken dan hoop de juiste keuze ,,

    • Aukje van Willigen schreef:

      Beste Saskia,

      Dankjewel voor je reactie en het delen van je verhaal.
      Het blijft een persoonlijke keuze en afweging.
      Een voorstadium kan wellicht zijn te kijken naar het managen van zijn gedrag, door training.
      En een holistisch werkend dierenarts kan vanuit fysiek oogpunt nog met je meedenken.
      Wie weet geeft het je zo nog meer informatie over hem, wat weer kan helpen bij het maken van een keuze.
      Veel succes!

      Met vriendelijke groeten,
      Aukje, De Groene Os

Laat een reactie achter