De Groene Os gebruikt cookies om zijn webshop persoonlijker en gebruiksvriendelijker te maken.   sluiten

Zoek naar product, orgaan of toepassing:

5 vragen over baarmoederontsteking bij honden

Baarmoederontsteking bij honden is een verraderlijke aandoening als het niet op tijd wordt opgemerkt. Het kan zo ernstig zijn dat honden eraan overlijden.

Vaak is er een goede reden dat mensen hun hond niet gecastreerd of gesteriliseerd hebben. Het is bijvoorbeeld een teef waar mensen mee willen fokken of ze zijn overtuigd van de gezondheidsvoordelen van een natuurlijke hormoonhuishouding. Met niet-castreren komt een grote verantwoordelijkheid voor de eigenaar: voorkomen van ongewenste nakomelingen en bij teven dus ook het op tijd signaleren van baarmoederontsteking.
In een vroeg stadium is baarmoederontsteking namelijk nog goed te behandelen, later wordt het steeds lastiger en een eventuele operatie meer risicovol.

1. Hoe kan baarmoederontsteking ontstaan?

Vanzelfsprekend komt baarmoederontsteking alleen voor bij teefjes die nog ‘intact’ zijn, dus waarbij de baarmoeder en eierstokken niet zijn verwijderd. Vooral teefjes van 5 jaar of ouder lopen een hoger risico.

Honden hebben een bijzondere hormooncyclus. Ze worden 2x per jaar loops (de periode waarin het lichaam zich voorbereidt om gedekt te worden) en de fase die volgt, waarbij de baarmoeder zich klaarmaakt dat eitjes kunnen innestelen, duurt lang. Tijdens deze periode is het progesteronglevel in het lichaam erg hoog.

Progesteron heeft allerlei functies, zo helpt het (samen met oestrogeen) bij het reguleren van de cyclus. Maar onder invloed van progesteron komen andere lichaamsfunctie even op een laag pitje te staan: zo is de weerstand ook lager dan normaal en kan er gemakkelijker een ontsteking ontstaan.

Daarnaast is de laag cellen die de baarmoedermond afsluit, juist dunner om sperma door te kunnen laten.

2. Wat is baarmoederontsteking precies?

Zoals de term al aangeeft, is bij een baarmoederontsteking de baarmoeder ontstoken. De bacteriën kunnen uit de bloedbaan komen, maar dit is zeldzaam. Meestal komen de bacteriën van buiten, via het vaginale kanaal, zoals de E-coli.

Vaak zijn er cystes in de baarmoeder als er sprake is van baarmoederontsteking en is de baarmoedermond een beetje geopend. Als deze gesloten is, ontstaat een zeer gevaarlijke situatie: pyometra. Hierbij ontwikkelt de ontsteking zich zodanig dat de baarmoeder vol met pus komt te zitten.

Er zijn 2 soorten baarmoederontstekingen: open en gesloten. Bij open pyometra is de baarmoedermond nog enigszins open en kan de pus uitgescheiden worden. Bij gesloten pyometra is dat niet het geval, de pus kan dan nergens heen. Dit is een levensgevaarlijke situatie omdat de toxines op die manier snel kunnen opbouwen en de baarmoeder zelfs zo vol kan komen zitten dat de baarmoederwand scheurt.

Een open pyomtra kan – als het niet snel behandeld wordt – een gesloten pyometra worden.

baarmoederontsteking

Operatie om ontstoken baarmoeder te verwijderen

3.Waar kun je een baarmoederontsteking aan herkennen?

De meest voorkomende symptomen van baarmoederontsteking zijn:

  • vaginale afscheiding*
  • overmatig likken van de vulva na de loopsheid
  • verminderde eetlust
  • koorts
  • veranderd gedrag: sloomheid, lusteloosheid, maar ook afstandelijk of juist opeens knuffelig worden, plotseling chagrijnig reageren
  • afvallen
  • braken en diarree
  • meer drinken en meer plassen

* Hoewel een belangrijk symptoom, hoeft er geen uitvloeiing te zijn! Afwezigheid van vaginale uitscheiding hoeft dus niet te betekenen dat er geen baarmoederontsteking is. De afscheiding kan stinken en in hoeveelheid en kleur verschillen van roodbruin en waterig tot dikke groene pus.

De combinatie van symptomen wordt veroorzaakt door verschillende factoren. De pusserige uitscheiding komt van bacteriën en witte bloedcellen. Het lichaam is dus hard aan het werk de infectie aan te pakken, waardoor koorts ontstaat. Al die bacteriën kunnen toxines produceren, waardoor de nieren zwaarder belast worden wat zorgt voor misselijkheid, minder eetlust, veel drinken en plassen.

4. Wat is de behandeling bij een baarmoederontsteking?

De meest voorgestelde behandeling bij een baarmoeder ontsteking is opereren en de eierstokken en baarmoeder verwijderen. Ook kunnen antibiotica gegeven worden en medicijnen die helpen de baarmoeder te legen.

Een operatie kan voor een eigenaar een moeilijke beslissing worden omdat er gegronde reden kunnen zijn om in eerste instantie de hond niet te castreren (zie boven). Daarnaast kleven er altijd risico’s aan een operatie: risico’s door de narcose, maar in het geval van het verwijderen van een met pus gevulde baarmoeder bestaat ook de kans dat er bij het verwijderen ontstekingsvocht in de buikholte komt. Dit kan leiden tot buikvliesontsteking of sepsis, wat dodelijk kan zijn.

Bespreek de opties goed met je dierenarts en bespreek je zorgen. Als besloten wordt dat opereren de beste optie is, bespreek de procedure dan ook vooral met degene die de operatie gaat uitvoeren. Heeft hij of zij ruime ervaring met de operatie? Het is nou eenmaal geen standaard sterilisatie.

5. Wat kan natuurgeneeskunde betekenen bij baarmoederontsteking?

Vanuit een holistische visie is het best heel logisch om niet te kiezen voor het standaard castreren als dieren nog erg jong zijn. We hebben al eens eerder geschreven over de voor- en nadelen van castratie.

Bij intacte teven is het belangrijke grote problemen te voorkomen door alert te zijn op mogelijke symptomen. Het lijkt erop (hier is nog geen bewijs voor) dat baarmoederontsteking vaker voorkomt bij teven die ook vaak schijnzwanger zijn.
Beide aandoeningen kunnen te maken hebben met de drift om een nest pups te willen. De ene teef geeft er niks om, de andere floreert bij het hebben van pups. Naast een fysieke disbalans kan er mentaal en emotioneel dus ook veel spelen en hier kan een natuurgeneeskundige of homeopaat bij helpen.

Het herkennen van de vroege symptomen van baarmoederontsteking zijn belangrijk om grote problemen te voorkomen. In dit vroege stadium kan met medicijnen vaak een hoop leed voorkomen worden, hoewel het risico bestaat dat de baarmoederontsteking terugkomt. In dit stadium kunnen medicijnen en natuurlijke middelen ook heel goed samen worden ingezet.

Kruiden en supplementen kunnen ook goed helpen om te herstellen van een operatie of van een ziekte. Neem contact op voor advies!

 

Deze informatie is uitsluitend bedoeld voor educatieve doeleinden en vervangt niet het advies van een dierenarts.

Heb je vragen over onze producten of de toepassing ervan? Neem dan contact met ons op. Ons team van natuurgeneeskundig therapeuten adviseert je graag.

 

2 reacties

  1. Carolien de bruijn schreef:

    Mijn beagle is 13 jaar. Zij is gesteriliseerd toen zij 6 maanden was om al deze bovenstaande klachten te voorkomen in de toekomst. Na een paar jaar begon een periode van jaren waarin zij om de haverklap blaasontsteking kreeg en als remedie een antibiotica kuur. Het was een terugkerend gebeuren. Klachten, lelijke vuile plekken op haar kleed, urine inleveren en antibiotica. Zeker minimaal 6-8 x per jaar. Ik hoefde maar te bellen en kon de medicijnen halen. Op mijn vraag of het misschien iets anders kon zijn omdat ze ook zoveel dronk, werd ontkennend gereageerd. De medicatie hielp toch goed, nee het was zeker weten een blaasontsteking die werd veroorzaakt door bacteriën op het gras waar zij door heen liep.
    Toen mijn hondje tien was werd de praktijk van de dierenarts overgedaan aan twee nieuwe artsen. Binnen de kortste keren stond ik weer met haar urine bij de balie en vroeg na onderzoek de bekende antibiotica.
    Oh nee, dan willen we haar eerst zien en onderzoeken was hun reactie. Tijdens dit onderzoek voelde ze erg veel reactie van mijn hond op haar aanrakingen bij de buik. Ze gingen, gezien de urine, akkoord met de antibiotica maar gaven aan dat bij de volgende keer er verder onderzoek moest plaatsvinden.
    Binnen een maand was het weer raak. Er werd een echo gemaakt en toen bleek het stompje van de baarmoeder zo sterk ontstoken te zijn dat er een dik zakje met pus gevormd was. Toen werd duidelijk waar al die blaas ontstekingen vandaan kwamen. Het zakje scheurde als het vol zat en dan liep de pus uit haar vagina en ook weer via de plasbuis richting de blaas. Als ze een antibiotica kuur kreeg dan werd het marginaal aangepakt maar de oorzaak bleef, een baarmoederstompje die ontstoken was en bleef.
    Omdat er inmiddels lymfeklier kanker bij rosey geconstateerd was, vonden wij het niet verstandig om te opereren. De arts heeft toen gekozen voor een langdurige antibiotica kuur van 7weken. Dit heeft geholpen en ze heeft sindsdien geen blaasontsteking meer gehad. Nu 3 jaar later, door verminderde weerstand na alle chemo’s is de ontsteking weer terug gekeerd en doen we dezelfde langdurige antibiotica behandeling. Ook nu is een operatie uitgesloten, haar weerstand is slecht en ze zal door de kanker, die gemuteerd is naar de meest agressieve vorm, niet lang meer leven. Ze heeft echter wel, door adequaat optreden van deze goede artsen, een paar goede, pijnloze jaren gehad zonder steeds volgestopt te worden met antibiotica.

    Waarom ik dit schrijf?
    Wat had het fijn geweest als mijn eerdere dierenarts mijn klachten over mijn hond serieus had genomen en de symptomen (steeds blaasontsteking en veel drinken) had gekoppeld aan een mogelijk bestaand probleem na sterilisatie : ontsteking van het baarmoederstompje.
    Het had mijn hondje heel veel gescheeld in energie en gezondheid en mij in bezorgdheid.

Laat een reactie achter