De Groene Os gebruikt cookies om zijn webshop persoonlijker en gebruiksvriendelijker te maken.   sluiten

Zoek naar product, orgaan of toepassing:

Een gebroken poot bij mijn hond – het verhaal van Ivy

Het is een ochtend als zovele. Nog even naar het bos voor de dagelijkse losloopwandeling voor de werkdag zou beginnen. Dat liep even anders. Het is nu zo’n twee maanden geleden dat mijn Ivy zijn poot brak.

Dikke pech voor Ivy

We waren nog maar net begonnen aan onze wandeling toen we twee Greyhounds tegenkwamen. Deze honden komen we wel eens vaker tegen en Ivy, zelf een kruising met een windhond, kan altijd heerlijk met ze rennen. Hard, harder, hardst gaat dat. Zo ook nu. Tot ze het bospaadje afrennen, het hoekje om en ik een verschrikkelijk gegil hoor van Ivy.
Dat geluid vergeet ik voorlopig niet meer. Eigenlijk weet ik meteen dat het mis is, hoewel ik nog even hoop dat hij dramatisch doet (ik ben me een keer rot geschrokken omdat hij op drie poten liep… en wat bleek?…hij had wat modder onder z’n voetzooltje te zitten…).

 

 

De vrouw van de Greyhounds is er eerder dan ik. Ivy ligt op de grond te piepen. Rond z’n heup wordt het al snel dik en hij kan zijn poot niet gebruiken. Er zijn wat wondjes en bloed aan z’n poten. Ik denk dat hij is uitgegleden en tegen een fietspaaltje is geknald. We besluiten dat we zo snel mogelijk naar de dierenarts moeten, want dit is mis. Gelukkig geeft de vrouw ons een lift met de auto, aangezien Ivy en ik op de fiets zijn. Er is een dierenkliniek in de buurt die al open is!

Een gecompliceerde fractuur

Aangekomen bij de kliniek moeten we nog even geduld hebben tot de dierenarts er is. Ivy krijgt als eerste pijnstilling en worden er röntgenfoto’s gemaakt. Ik ‘hoop’ op een heup uit de kom. Als ik geroepen word om de foto’s te bekijken, zakt de moed me in de schoenen. Zijn linkerdijbeen (femur) is goed stuk. We mogen blij zijn dat het geen open botbreuk is.

gebroken poot hond

Een van de eerste röntgenfoto’s.

De dierenarts stuurt ons door naar een specialist. Het duurt voor mijn gevoel eindeloos tot we antwoord hebben van Utrecht. Die hebben geen plek, maar er is wel een andere specialistische kliniek waar we gelijk terecht kunnen, een stuk verder weg, maar ik ben al zo blij dat er daar plaats is. Ondertussen slaapt Ivy gelukkig lekker door op de morfine en krijg ik een hartverzakking als ik een assistente tussen neus en lippen hoor zeggen dat ze controleert op shockverschijnselen.

Daar sta je dan in je pyjama met wandelschoenen, haar in de knoop, geen portemonnee op zak, telefoon die leeg raakt, geen auto en nog niet ontbeten. Gelukkig heb ik geweldige vrienden die ons een lift naar huis geven zodat ik nog snel wat spulletjes kan ophalen en daarna door naar het verwijscentrum.

Bij de orthopeed  wordt gevraagd of ik zeker weet dat ‘ie echt niet is aangereden’. Botbreuken bij honden en katten zijn bijna altijd het gevolg van een trauma van buitenaf, zoals een aanrijding. Maar hoewel niemand het heeft zien gebeuren, weet ik het echt zeker: er was geen weg met auto’s of brommers in de buurt. Het was domme pech. Samen met de assistente breng ik hem naar boven waar hij een infuus met o.a. ketamine krijgt. Aan de hand van de röntgenfoto wordt beoordeeld hoe de breuk het beste behandeld kan worden. Soms wordt er voor gips gekozen, maar in ons geval moest er geopereerd worden om met een hele hoop metaal de breuk te zetten. Nog diezelfde middag wordt Ivy geopereerd.

Röntgenfoto direct na de operatie.

En dan begint voor mij het lange wachten. Eerst even bijkomen in de wachtkamer. En dan komen de tranen en voel ik langzaam het gewicht van de periode die ons te wachten staat. Blijkbaar nog niet genoeg, want wat heb ik de impact onderschat.

Over pijnstillers en alternatieven

Nu denk je misschien dat ik, omdat ik bij De Groene Os werk, tegen synthetische medicijnen ben. Dat is absoluut niet zo. Wij proberen juist de samenwerking op te zoeken met de reguliere geneeskunde.

Het is natuurlijk best heftig om te zien hoe je hond platgespoten wordt. Maar een botbreuk doet pijn en dan wil je gewoon snel die pijn verlichten. Daarna komt de opbouw van de gezondheid weer.

We krijgen hier vaak vragen over. Er zijn tijden en gevallen waarbij je prima met natuurlijke kruiden pijn kunt verlichten en er zijn momenten waarop we in ons handjes mogen knijpen dat we deze reguliere medicijnen tot onze beschikking hebben. Dit laatste was nu het geval.

Na de operatie

Ivy kwam niet fijn uit de narcose. Na lang wachten mocht ik naar hem toe. Als een hond zijn baas te vroeg ziet, kunnen ze zich vaak drukker maken dan wanneer je ze even rustig laat bijkomen. Toch duurde het lang voordat we eindelijk naar huis mochten. Weer een lift terug naar Haarlem geregeld en toen kwam de eerste nacht. Wat een drama.

Ivy kon of wilde niet plassen of poepen en was heel onrustig. Hij voelde zich niet op zijn gemak, was gedesoriënteerd en had mogelijk toch nog pijn, ondanks zware pijnstillers. En hij mocht natuurlijk absoluut niet aan de wonden zitten.
De eerste nachten heb ik naast hem ‘geslapen’ om hem een beetje rustig te houden. Een paar keer per dag droeg ik hem naar de hoek van de straat waar hij z’n behoefte kon doen.

Een van de eerste dagen thuis. Lekker weer, dus nog even in de tuin slapen.

Gelukkig werd hij snel handig op drie poten. We mochten de eerste weken eigenlijk alleen naar de hoek van de straat en weer terug. Wat een verschrikking was dat. Ivy ontplofte zowat. De opluchting was zó groot toen we een paar weken terug eindelijk mochten beginnen met de belasting opbouwen.

Kosten en verzekeringen

Dit soort grapjes zijn duur. Op meerdere momenten heb ik me afgevraagd waarom ik iedere maand een bedrag aan een verzekering betaal. Nu weet ik het. Ik zou iedereen aanraden een gezonde hond te verzekeren.

Tips voor de revalidatie

  • Je hond z’n neus en hersenen doen het nog! Ga aan de slag met hersenwerk voor honden.
  • Besef dat pijn en gebroken botten helen heel veel energie kosten. Ivy had aan hersenwerk de eerste weken (!) helemaal geen behoefte. Af en toe een botje of iets simpels om te slopen, zoals een wc-rolletje met brokjes erin, was meer dan genoeg.
  • Waarschijnlijk heeft je hond benchrust nodig. Maak de bench zo comfortabel mogelijk. Gebruik kussens en dekens en dek de bovenkant en zijkanten af zodat het een fijn holletje wordt. Ik gebruik normaal gesproken geen bench. Het heeft Ivy erg geholpen om iets extra lekkers te eten wat hij alleen in de bench kreeg.
  • Dit gaat heel stom klinken: wij zaten ons samen te vervelen. Dus ging ik boeken hardop voorlezen aan Ivy. Ook hebben we samen films over honden gekeken (bij voorkeur tranentrekkers van Disney). Quality time zal ik maar zeggen.
  • Overweeg en bespreek fysiotherapie voor je hond.
  • Zorg dat je hond niet te dik wordt. Dat is namelijk allemaal gewicht wat extra meegedragen moet worden. Aan de ene kant is er een verhoogde behoefte aan voedingsstoffen zoals goede eiwitten en mineralen, maar door de verminderde beweging is er een lagere behoefte aan calorieën.

Supplementen

Natuurlijk zijn we Ivy aan het ondersteunen met supplementen van De Groene Os. Voedingsstoffen en kruiden kunnen niet à la Harry Potter botten laten teruggroeien, maar ze kunnen wel een rol spelen bij botaanmaak en het behoud van sterke botten.

Ivy krijgt vanaf het begin Glucosamine Complex en Spier Herstel.
Glucosamine Complex bevat een uitgebalanceerde dosering calcium en magnesium. Deze stoffen zijn belangrijk voor gezonde botten.

Spier Herstel bevat een hoge hoeveelheid aminozuren. Dit zijn de bouwstenen van eiwitten en het lichaam gebruikt eiwitten bij alle mogelijk herstelwerkzaamheden. Daarnaast bevat het veel antioxidanten en vitaminen. Voor ondersteuning na de operatie, voor het herstel van het huidweefsel en de spieren én het afvoeren van afvalstoffen was dit de juiste toevoeging.

Nadat de reguliere medicatie niet meer toegediend hoefde te  worden, ben ik Ivy ook CBD-olie gaan geven. Eerder kon dit niet, omdat de CBD niet goed samenging met het specifieke medicijn dat hij kreeg.

Hoogte- en dieptepunten voor allebei

Nu gaan we gelukkig de goede kant op. De meest recente röntgenfoto’s laten goede nieuwe botvorming zien en we mogen de belasting langzaam opvoeren. Maar wat is het zwaar om zulke zorgen om je hond te hebben en geen kant op te kunnen!

We hebben er beiden op momenten volledig doorheen gezeten. Ivy heeft momenten gehad waarop hij amper te houden was en ging uitvallen tegen van alles en nog wat. En hoewel ik natuurlijk die frustratie snapte, kon ik hem soms wel achter het behang plakken.

En andere hondenbezitters worden soms je grootste nachtmerrie. Gelukkig woon ik redelijk rustig en heeft bijna iedereen z’n hond goed onder controle, maar ik ben toch wel een keer heel boos geworden toen een drukke hond twee straten overstak om te spelen en de baas niet bepaald aanstalten maakte om me te helpen.

Tegelijk heeft deze periode me ook wat gebracht. Ik heb ontdekt dat ik een fantastisch netwerk van mensen om me heen heb die ons hebben geholpen. Soms met hele praktische zaken en soms met emotionele support. Daar ben ik ongelofelijk dankbaar voor, net als voor deze baan waar het natuurlijk perfect begrepen wordt als je voor je dier moet zorgen.

En Ivy en ik hebben deze periode heel wat afgeknuffeld. Je moet ten slotte focussen op wat je wél kunt.

We komen er wel!

Deze informatie is uitsluitend bedoeld voor educatieve doeleinden en vervangt niet het advies van een dierenarts.

Heb je vragen over onze producten of de toepassing ervan? Neem dan contact met ons op. Ons team van natuurgeneeskundig therapeuten adviseert je graag.

11 reacties

  1. Joke schreef:

    Wat een verhaal zeg. Fijn dat je het gedeeld hebt en fijn dat het nu met Ivy en jou het weer de goede kant opgaat. Toppie

  2. Marijn schreef:

    Beste Melody, wat een vreselijk iets…. dan staat je hart stil als je die rotgenfoto’s ziet… Onze hond heeft net 17 weken absolute rust achter de rug vanwege een Dpo (bekkenkanteling) en aansluitend aan beide schouders geopereerd vanwege Ocd. En ik snap denk ik hoe jij en je hond zich voelen. Helpen kan ik je niet maar ik wil zeggen “hou vol” het is enorm zwaar maar als de hond en jij door deze periode heen zijn voelt het bijna als olympisch goud winnen 😉 en zowel je hond als jij zullen intens genieten van zaken die voorheen normaal waren. Zoals gewoon een loslopen in huis, mogen rennen, weer wandelen etc. Mijn hond is met iedere normalisering zo blij dat het gewoon aandoenlijk is. En het beste en knapste; haar karakter en humeur zijn zoals vanouds altijd vrolijk. Dus ook al valt je hond uit en dergelijke gelukkig zijn ze dat vaak ook weer even snel vergeten als het leven weer normaal wordt. Heel veel sterkte, jullie komen er wel!!

    • Melody Cool schreef:

      Ja, dat herken ik heel erg inderdaad! Alles wat ze weer mogen is een overwinning.
      Bedankt voor je lieve reactie en jij ook veel sterkte met de rest van het herstel.

  3. Cindy schreef:

    Beste Melody,

    Wat een verhaal! Wel super fijn dat je dit en je emoties deelt. 4 Maanden geleden hebben wij via een stichting een hondje ( kruising Yorkshire Terrier/Border Terrier) geadopteerd uit Gran Canaria en hij heet Semmie. In het begin toen hij bij ons was leek hij wel een wervelwind en was hij niet te houden. We weten weinig over zijn geschiedenis, behalve dat hij in het dodingsstation zat en dat de stichting hem daaruit heeft gehaald om vervolgens in het asiel van hun te verblijven. Op het moment dat wij interesse in hem toonden, is hij naar Nederland gevlogen en is hij de 1e 2 weken bij een gastgezin ondergebracht. Van daaruit is hij bij ons gekomen. Een hond met een flinke rugzak dus. 2e Paasdag is hij tijdens een wandeling in een natuurgebied op een spekglad muurtje gesprongen, uitgegleden en 5 meter naar beneden gevallen. Die gil zal ik ook nooit meer vergeten! Wat was dat een traumatische ervaring voor ons! Ik heb me best wel schuldig gevoeld, maar besefte me aan de andere kant ook dat dit weinig zin had en ons niks zou brengen. Hij heeft zijn rechter poot gebroken. Toen ik zijn pootje voor het eerst zag, had ik al het vermoeden dat het een complexe breuk zou zijn. Mijn vermoeden bleek juist bij het zien van de foto’s en toen dat ons werd verteld. Een dubbele breuk net boven de groeischijf. Weinig ruimte om het te repareren, maar gelukkig kon de chirurg de operatie naar tevredenheid uitvoeren. Het is goed gelukt zei hij achteraf. Nu moet hij 6 weken verplicht rust houden. Heb zo met hem te doen, na alles wat hij al heeft meegemaakt in zijn leventje 😢. Toen we hem achter moesten laten in de kliniek, de middag na de val, hebben we allebei zitten huilen in de auto. Wat waren wij er kapot van!! We hebben een stukje in de woonkamer afgezet, zodat hij wat meer ruimte heeft, want 6 weken in de bench gaf mij ( gezien zijn achtergrond) een heel naar gevoel. We houden ook zoveel als mogelijk hetzelfde dagritme aan als voorheen. We doen denkspelletjes met hem, in de avond krijgt hij een bot wat wij voor hem vasthouden en waar hij zeker een uur mee bezig is. Daarnaast gaat hij 4 keer per dag naar buiten om zijn behoeften te doen. Dan dragen we hem naar het park en dan zetten we hem op verschillende plekken op de grond om te snuffelen en te doen wat hij moet doen. Gelukkig hebben we afgelopen zomer een fiets/wandelkar aangeschaft, zodat hij daar in kan. Een bijkomend probleem is dat Semmie best wel een angstig en onzeker hondje is en daardoor kan uitvallen naar andere honden, vooral grote. Ook daar moeten we dus rekening mee houden bij het wandelen. Zoveel mogelijk vermijden en uit de weg gaan. Het ging op dat gebied stukje bij beetje beter, dus dat willen we, in deze toch al moeilijke periode, liever niet verpesten. Hoe gaat het nu met Ivy? Hoe lang heeft de rustperiode bij hem geduurd? Zitten jullie al in de opbouw fase? Hoe heb je dit aangepakt? Heb je fysiotherapie voor Ivy? Sorry voor alle vragen, maar ik lees graag jouw ervaringen op dit gebied. Alvast bedankt en sterkte met Ivy!

    Vriendelijke groetjes Cindy en een linker pootje van Semmie

  4. Melody Cool schreef:

    Hallo Cindy,

    Jeetje wat sneu voor Semmie en voor jullie!
    Troost je met het idee dat honden absolute meesters zijn in het hier en nu leven. Semmie zal nu niet extra terugdenken aan zijn tijd in het dodingsstation.
    Het klinkt alsof jullie al super goed bezig zijn de rust periode zo goed mogelijk door te komen. Ivy heeft 2 maanden absolute rust moeten houden. Toen mochten we heel langzaam opbouwen. Na 4 maanden mochten we ook b.v. rustig aan gaan fietsen. Nu is hij alweer een aantal maanden genezen verklaard. En pas sinds een paar weken zie ik hem weer onbezonnen spelen als vroeger.
    Ook Ivy had de neiging uit te vallen naar andere honden en tijdens de lijnrust werd dat logischerwijs erger. Nu is het juist heel fors minder, maar dat kan ook komen doordat we vlak voor z’n breuk naar een rustigere plek zijn verhuisd. Ik zou proberen te accepteren dat het nu heel moeilijk is voor Semmie omdat hij zich natuurlijk kwetsbaar voelt. Het kan hierna echt beter worden. Ik kan je BAT training hier erg bij aanbevelen:
    https://www.moniquebladder.nl/wat-is-bat-voor-je-hond/

    Wij zijn niet bij een fysiotherapeut geweest. Vanwege privé omstandigheden behoorde dit financieel niet tot de mogelijkheden. Ik heb wel hele goede begeleiding van de behandelend artsen gekregen, ik heb zelf wat kennis en een goed netwerk, dus al met al hebben we gecontroleerd opgebouwd en is het herstel heel voorspoedig gegaan.
    Ik zit nog steeds te denken aan acupunctuur, omdat er toch nog wel wat energieblokkades in dat gebied zitten die ik zelf niet kan oplossen.

    Om positief te eindigen, het was een hele zware periode, maar het heeft de band tussen mij en Ivy alleen maar sterker gemaakt! Ik heb een gezonde hond om dingen mee te ondernemen nog nooit zo gewaardeerd (ook op momenten dat een hond hebben soms best onhandig is), hij lijkt zelfs beter te luisteren dan vroeger en ik vertrouw zijn eigen kunnen veel meer. We hebben elkaar echt leren kennen.

    Ik hoop dat je hier wat aan hebt!
    Heel veel sterkte en beterschap voor Semmie en je gezin. Het komt écht goed!

    Met vriendelijke groet,
    Melody

  5. Cindy schreef:

    Hoi Melody,

    Ontzettend bedankt voor je reactie op mijn bericht!
    Ik heb er zeker wat aan!

    Vriendelijke groetjes,
    Cindy

  6. Gitane schreef:

    Hoi, onze Greyhound heeft een vreselijk ongeluk gehad. Hij rende met een stok in een wei en deze rolde verkeerd en heeft zijn borstkast gespiesd. Hij bloedde heel erg. We zijn heel snel naar de dierenarts gereden en hij is direct geopereerd. Nu zes dagen later is hij heel erg vermagerd want hij eet niet goed. Heel weinig en drinken gaat ook moeilijk. Heb je nog tips voor ons?groetjes, Gitane

    • Melody Cool schreef:

      Beste Gitane,

      Jemig wat heftig! Wat zal dat schrikken geweest zijn!
      Greyhounds kunnen erg last hebben van narcose en dit kan de eetlust beïnvloeden. Krijgt hij nog pijnmedicatie? Want ook dit kan de eetlust verminderen.
      Is de hond verder goed gezond? Het minder drinken is meer zorgelijk dan het minder eten. Waar zit de schade precies? Ik vraag me af of hij pijn of last heeft bij het eten en drinken.
      Wat een super middel is om dieren aan te laten sterken is huisgemaakt bottenbouillon:
      https://degroeneos.nl/recept-maak-zelf-bottenbouillon-hond-en-kat/

      Verder kun je ook Maag Compositum gaan gebruiken. Dit is een kruidentinctuur die de slijmvliezen van de slokdarm en maag verzacht en de eetlust stimuleert. Dit kan op het moment van voeren door de bouillon heen of op wat lekkers.
      https://degroeneos.nl/product/maag-compositum-hond-kat-2/

      Ik hoop dat je hiermee verder komt! Je kunt ook altijd mailen naar info@degroeneos.nl Heel veel beterschap voor jou en je hond.

      Met vriendelijke groet,
      Melody

  7. Connie schreef:

    Mijn angel ia aangereden door een auto ,onverwachte uitbreek toen de bel ging.
    Nu heeft ze een breuk bij haar heup kom.
    Ze moet 6 weken rusten.ze is in de bench of mand of bij mijn op de bank .heb bolderkar gekocht wznt ik heb nog een boomer van 9 mnden oud .hopelijk doe ik het goed uit laten met kar en dan optillen en de behoefte doen. Dan maak iknog een ronde ook natuurlijk voor frisse lucht en de andere. Met jouw hond gaat het gelukkig goed ik hoop na 6 weken met angel ook.

    • Melody Cool schreef:

      Beste Connie,

      Wat sneu voor Angel en voor jou! Je schrikt je rot op zo’m moment!
      Ik ben benieuwd of het helpt zo’n bolderkar! Denk dat het voor haar ook even wennen is dat ze daar niet uit mag.

      Ik hoop dat je wat aan de tips in het artikel hebt.

      Ivy gaat weer als een speer, jouw Angel vast straks ook!

      Met vriendelijke groet,
      Melody

Laat een reactie achter