De Groene Os gebruikt cookies om zijn webshop persoonlijker en gebruiksvriendelijker te maken.   sluiten

Zoek naar product, orgaan of toepassing:

Dit zijn onze (gedeeltelijke) gedachtegangen over euthanasie

Euthanasie is een beladen onderwerp. Het zou pijnloos en vredig moeten verlopen. Om dit samen met de dierenarts te kunnen garanderen, is het belangrijk om je als eigenaar goed bewust te zijn van wat er gebeurt zodat je een goede afweging kunt maken en je je dier en jezelf kunt behoeden tegen de dingen die mis kunnen gaan.

Het laatste, meest zorgzame wat we voor onze maatjes kunnen doen die lijden aan een ongeneeslijke ziekte of de pijnlijke gevolgen van het ouder worden, is om een einde te maken aan het lijden.
Euthanasie zou pijnloos en vredig moeten verlopen. Als verzorger van je dier neem je dan een blijvende, liefdevolle herinnering aan een rustig en waardig afscheid mee. Veel van ons zijn op zo’n moment op ons meest kwetsbaarst vanwege het verdriet om een dierbare vriend de we moeten laten gaan.

Controle kwijt

Zoals de meeste mensen die hier meelezen heb ik zelf ook dieren moeten laten inslapen. Gelukkig ging dit bij bijna alle dieren heel rustig en vredig. Bij mijn eerste paardje was het helaas een stuk chaotischer. Tegen middernacht kwamen we erachter dat dit paard haar schouderblad had gebroken, midden in een modderige weide. De dierenarts kwam ter plaatse. Vervoeren ging niet meer. Het was inmiddels hartstikke donker en de andere paarden uit de kudde werden steeds onrustiger. Besloten werd de merrie ter plekke in te laten slapen. Na het eerste verdovingsmiddel wilde ze gaan liggen, maar juist hierdoor raakte ze ook weer in paniek. Het hele gebeuren heeft diepe indruk op me gemaakt, omdat het allemaal zo onrustig was. Ik had het gevoel de controle kwijt te zijn.

Euthanasie als doodsoorzaak nummer 1


Euthanasie betekent het leven van iemand met een terminale of ongeneselijke ziekte uit zijn lijden te verlossen. Het woord komt van het Griekse eu (goed) en thanatos (dood). Een goede dood dus, even kort door de bocht.

Euthanasie is de meest voorkomende doodsoorzaak bij honden (helaas heb ik geen gegevens van katten en paarden)

Natuurlijke oorzaken                                                     8%
Ongevallen                                                                      5%
Ziekte                                                                               35%
Euthanasie ten gevolge van gedragsproblemen      2%
Euthanasie ten gevolge van ziekte                              29%
Euthanasie ten gevolge van ouderdom                      21%

Verschillende culturen en visies


In Europa en veel andere Westerse landen vinden we het normaal om euthanasie bij dieren toe te passen als er sprake is van uitzichtloos lijden.
Dit kan komen door ernstige lichamelijke verwondingen, een ongeneselijke ziekte die zo vergevorderd is dat pijn en ongemak niet langer verzacht kunnen worden, ouderdomskwalen die de kwaliteit van leven ernstig naar beneden halen, onomkeerbare agressie, of een ernstige ziekte die gevaarlijk is voor mensen.

In andere culturen en denkwijzen is euthanasie een meer beladen onderwerp en mag er niet ingegrepen worden.

Het is ook nogal wat dat er zoveel dieren niet een natuurlijke dood sterven. Gedeeltelijk komt dit natuurlijk omdat onze dieren helemaal niet in een natuurlijke situatie leven. Ze krijgen gewoon hun eten en bescherming. Toch moet er ook voldoende ruimte zijn voor het dier om zijn eigen levenspad te volgen.

Het is een precaire balans om te weten of je wel of niet moet laten ingrijpen. Wanneer ben je te vroeg en wanneer ben je te laat? Dit is bij uitstek maatwerk. Het beste advies dat ik hierbij kan geven is van te voren op zoek te gaan naar een dierenarts die past bij jouw visie en waar je een goede, open dialoog mee kan aangaan.

Er zijn dierenartsen die heel intuïtief omgaan met het (helpen) bepalen van het moment van euthanasie en er zijn dierenartsen die hier heel rationeel in zijn en alles hier tussenin. Kies wat bij je past!


Hoe gaat euthanasie in zijn werk?

Een goede euthanasie verloopt pijnloos. Het dier krijgt eerst een verdovingsmiddel toegediend en daarna een dodelijke injectie. Het middel wordt intraveneus (in een ader) ingebracht.

Wat er fout kan gaan bij euthanasie


Alles moet in het werk gesteld worden om het in slapen zo rustig en stressvrij mogelijk te laten verlopen. Misschien is het voor jouw dier dan ook aan te raden om thuis al een rustgevend middel te geven.

Het euthanasiemiddel moet in de meeste gevallen niet in een spier gegeven worden. Dit kan een hele heftige reactie geven: het middel kan prikken en er kan paniek ontstaan. Dit is natuurlijk niet wat je je beste vriend gunt.

Hoe te voorkomen

Praat met je dierenarts over de procedure! Op die manier weet je wat je wachten staat. Als er geen sprake is van een spoedgeval, kan het ook erg fijn zijn om je dier thuis in te laten slapen.

Bedenk van te voren wat je met het lichaam van je dier wilt doen. Stel vragen en vertrouw op je gevoel. Als je geen goed gevoel hebt bij een bepaalde dierenkliniek, zoek dan een andere. In acute gevallen, zoals bij een ongeluk, heb je helaas minder te kiezen en te controleren.
Natuurlijk kun je deze ervaring niet volledig sturen. Je kunt alleen de kliniek en dierenarts kiezen waar jij en je dier zich het meest comfortabel bij voelen. Durf je dier te laten gaan en vertrouw op een kalme, pijnloze overgang van dit aardse bestaan naar wat er hierna dan ook komt.

 

 

Deze informatie is uitsluitend bedoeld voor educatieve doeleinden en vervangt niet het advies van een dierenarts.

Heb je vragen over onze producten of de toepassing ervan? Neem dan contact met ons op.
Ons team van natuurgeneeskundig therapeuten adviseert je graag.

 

16 reacties

  1. Joke de Kleijn schreef:

    We hebben onze labrador Sam twee jaar geleden ook in laten slapen. Dat was in heel goed overleg met onze dierenarts. De begeleiding die wij (ook Sam) kregen van hem was zo geweldig. Daarvoor zijn we hem nog steeds dankbaar, want het blijft toch een hele moeilijke beslissing.
    We vinden dat een onnodig lijden voor een dier onmenselijk (ondierlijk?) is. Het dier snapt niet waarom hij/zij zoveel pijn heeft en het baasje of bazinnetje er niets aan doet. Geef zo’n dier dan rust, hoe moeilijk dat ook is!

    • Melody Cool schreef:

      Beste Joke,

      Het is inderdaad heel mooi dat we de mogelijkheid hebben om onze dieren te laten gaan als het lichaam of de geest op is.

      Met vriendelijke groet,
      Melody

  2. Elizabeth schreef:

    Wat Melody heeft meegemaakt met haar eerste paardje lijkt me verschrikkelijk en traumatisch voor beiden.
    En ik had het me zo mooi voorgesteld om mijn 12 jarige Schotse Collie, het leven werd te zwaar voor haar lichaam, thuis en in alle rust te laten gaan..
    De kalmeringsinjectie door een natuurgeneeskundig dierenarts ging in volledig vertrouwen en rust, maar toen werd de laatste injectie in de rugspier gegeven, ik heb er geen verstand van dus vertrouwde dat. Maar toen beet ze in paniek naar achteren, bijna in mijn hand. Daarna gaf ze liggend over en ik dacht dat ze stikte. Geen mooi einde voor ons beiden. Ik denk niet dat dit normaal is?

    • Melody Cool schreef:

      Beste Elizabeth,

      Nee, dit is niet normaal inderdaad. Helaas hoor ik het wel vaker. Voor zover ik weet is dit dan ook de reden dat aangeraden wordt om de infectie in een bloedvat te geven.

      Zo naar, zo’n vervelende ervaring! Dat is niet wat je je vriend wenst.

      Sterkte met het verlies!
      Met vriendelijke groet,
      Melody

  3. Jill schreef:

    Mooi artikel, vooral het noemen dat euthanasie ook te vroeg gekozen kan worden en een dier ook zoveel mogelijk zijn eigen levenspad moet kunnen volgen. Begrijpelijk maar wel heel spijtig dat de verdiepingsdag alleen voor geregistreerde professionals is. Komt zoiets er misschien ook voor particulieren die met dieren werken?

    • Melody Cool schreef:

      Beste Jill,

      Bedankt voor het compliment!
      Op het moment staat het nog niet op de planning om zoiets ook voor particulieren te organiseren, maar we merken wel dat het onderwerp onder iedereen erg leeft. We gaan er dus zeker meer aandacht aan besteden en ik zal het met het team verder bespreken.

      Met vriendelijke groet,
      Melody

  4. Evelien schreef:

    Eerder dit jaar ook mijn lieve oude merrie laten gaan. Na lang toekijken tot ze ook zelf aangaf dat het mooi was geweest de afspraak gemaakt met de dierenarts. Na kort overleg in de weide was het moment daar. Voor het eerst kwam ze uit zich zelf naar me toe gelopen. Oortjes naar voren. Tijd om te gaan. Alles verliep heel rustig. Ook het gaan liggen ging heel soepel. Nog een diepe zucht en met volle berusting trok het leven uit haar. Ik was na bijna 20 jaar samen zijn verdrietig maar ook heel gelukkig dat het zo mooi mocht zijn. Die dag en dat moment is een prachtige herinnering geworden.

  5. Anne schreef:

    Bij onze labrador was het niet zo goed gegaan,hij schrok heel erg van de prik in zijn bil en had daar duidelijk pijn van.Omdat hij door artrose al veel pijn in zijn achterpoten en rug had. Ook bij t scheren van zijn voorpoot wilde hij z n poot terugtrekken. Hij kreeg een extra spuitje onder zijn buik in huidplooi.Ik heb nog steeds een rotgevoel van deze inslaping, het was zo n lieve hond. Anne

  6. Melody Cool schreef:

    Beste Anne,
    Bedankt voor het delen van je ervaring. Het is belangrijk dat hier meer over bekend wordt zodat vervelende situaties voorkomen kunnen worden!

  7. Carla schreef:

    In 2013 was mijn paardje lichamelijk op, ooit een boterbloemvergiftiging gehad in 2005 en daarna veel ellende meegemaakt omdat zijn stofwisseling niet meer optimaal was. Hierdoor een aantal keren spierbevangen geweest en daar waren zijn spieren door aangetast. In december zag ik en voelde ik dat het niet meer eerlijk zou zijn om hem hier op aarde te houden. Het zou na de feestdagen gebeuren op 7 januari… daar kwam verandering in op 28 december, zijn heup uit de kom. De dierenarts was er en toen besloten om het toch maar direct te doen. Lichamelijk was hij op maar zijn koppie nog niet. Het ging niet rustig, zelfs de verdovingen, meerdere, deden niet wat ze moesten doen, ook de vloeistof daar (ik dacht de blauwe) zijn er meerdere van gegeven. Laats kwam ik deze dierenarts nog tegen en het inslapen van mijn paardje heeft bij deze dierenarts zo ’n impact gemaakt… Ik heb hem uitgelegd dat mijn paardje zo was, pijn hebben en niets laten merken en altijd oortjes naar voren en door en net doen alsof er niets aan de hand was. Hij vocht eigenlijk tegen het ‘wegglijden’. Zo was hij ‘gewoon’ mijn 18 jarig veulen. De dierenarts heeft echt echt heel erg zijn best gedaan om het zo rustig mogelijk te doen maar zoals altijd deed Imar het op zijn manier. Mis hem eeuwig xx

    • Suus Bettink schreef:

      Jeetje Carla, wat een verhaal. Ik kan erover meepraten als dierenarts dat elke euthanasie je bijblijft en zeker als het zo gaat. Dat neem je wel mee naar huis. Hartelijke groet, Suus Bettink

  8. Linda schreef:

    Euthenasie…. is lastig. Voor anderen om te begrijpen, voor jezelf om het afscheid wat komen gaat. Alleen jij weet wanneer je viervoeter groot of klein toe moet geven aan het einde van zijn latijn.
    Mijn Jack Russel was 12, had blaasgruis en is in geslapen nadat ik alles afgewogen had. Hij was er zeker nog niet klaar voor, want hij wilde niet gaan liggen bij de narcose. Ik heb hem plat moeten leggen. Hij had zo een zelfde probleem gehad op zijn 7e en heeft toen heel veel pijn van de operatie gehad en ik vond het egoistisch om hem dit nogmaals te moeten laten door maken. Bovendien zou er een nieuwe exit voor de urine gemaakt worden. De wond zou zelf moeten herstellen… mijn hart schreeuwde nee…mijn verstand zei ja. Ik heb hem met heel veel verdriet laten gaan…

  9. Dolores schreef:

    Hallo ik begrijp niet, euthanasie wis 52% de doodsoorzaak? Best veel!
    Ik heb een een keer een mooi artikel gelezen waarin aangekaart werd waarom wij niet dat dieren zouden lijden en daarom vrij snel euthanasie toepassen. Hun pijn raakt onze pijn natuurlijk. Maar daardoor ontneem je een dier zelf te sterven en een dier heeft ook de kans nodig om afscheid te nemen van het het leven (de theorie ging zo ver dat een dier het daarom nog een keer moet doen in een volgend leven omdat het nu niet goed gelukt is door de euthanasie. zover wil ik echter niet gaan dus svp daarover geen discussie!) maar de rest snap ik wel.
    groetjes, dolores

Laat een reactie achter